I Kongres Eucharystyczny w Diecezji Warszawsko-Praskiej
Wspólnoto Diecezjalna,
Drodzy Kapłani i Siostry Zakonne,
Drodzy bracia i siostry!
Już za pół roku, 25 marca 2027 roku, będziemy obchodzić 35. rocznicę powstania naszej diecezji, dzisiaj zaś przeżywamy 125. rocznicę poświęcenia kościoła katedralnego pw. św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika. Oba te jubileusze są dla nas szczególną okazją, aby z wdzięcznością spojrzeć na historię naszej diecezji, na ludzi, którzy ją tworzyli i nadal tworzą, oraz na wszystkie Boże dary, które przez te lata stały się udziałem naszego Kościoła lokalnego.
Przywołując te ważne dla naszego Kościoła wydarzenia, pragnę, aby cała nasza wspólnota diecezjalna wyruszyła w drogę na wzór uczniów zmierzających do Emaus – pozwoliła Chrystusowi do siebie dołączyć, wsłuchała się w Jego słowo i na nowo rozpoznała Go przy łamaniu chleba. Dlatego zapraszam wszystkich do przeżycia I Kongresu Eucharystycznego w Diecezji Warszawsko-Praskiej, któremu towarzyszyć będą słowa inspirowane Ewangelią o uczniach z Emaus: „Dał się poznać przy łamaniu chleba”.
Kongres rozpocznie się uroczyście 29 listopada 2026 roku, w I Niedzielę Adwentu, Mszą Świętą sprawowaną o godz. 12.30 w Bazylice Katedralnej św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika. Będzie trwał niemal cały rok – aż do 21 listopada 2027 roku, Uroczystości Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Jego zwieńczeniem będzie uroczysta Msza Święta sprawowana w konkatedrze Matki Bożej Zwycięskiej na warszawskim Kamionku.
Kongres ma służyć temu, aby zarówno w nas samych, jak i w naszych wspólnotach odnowiła się więź z żywym Chrystusem. Jego eucharystyczna obecność pośród nas nie jest jedynie wspomnieniem wydarzeń z przeszłości ani obrzędem pozbawionym żywego odniesienia do teraźniejszości. Jest rzeczywistością żywego spotkania, które zdejmuje z naszych oczu zasłonę niewiary i duchowej słabości, pozwalając nam na nowo rozpoznawać Pana pośród codzienności.
W uczniach zmierzających do Emaus możemy odnaleźć także samych siebie. Widzimy ich niepokój, rozczarowanie i lęk, ale widzimy również Chrystusa, który do nich dołącza, wsłuchuje się w ich obawy, cierpliwie idzie wraz z nimi, wyjaśnia im Pisma, a wreszcie pozostaje z nimi i daje się rozpoznać przy łamaniu chleba. Wobec niepokojów i lęków współczesnego człowieka jako Kościół nie mamy lepszej odpowiedzi niż tę jedną: pozwolić Jezusowi wejść w naszą codzienność, iść razem z Nim i uczyć się Go rozpoznawać, aby nasze serca na nowo zapłonęły wiarą, nadzieją i miłością. Szczególnego znaczenia nabierają w tym kontekście słowa papieża Benedykta XVI: „Świat, w którym jest tak wiele hałasu, tak wiele zagubienia, potrzebuje milczącej adoracji Jezusa, ukrytego w hostii”.
Dlatego zapraszam całą wspólnotę diecezjalną – duchownych, osoby życia konsekrowanego, wszystkich wiernych świeckich, a także członków ruchów, instytutów i stowarzyszeń – do podjęcia tej wspólnej drogi. Chcemy przeżyć ją nie tylko dla nas samych, lecz także z myślą o przyszłych pokoleniach, którym pragniemy przekazać żywą wiarę i miłość do Eucharystii.
Podczas uroczystej inauguracji podpiszę dekret ustanawiający Kongres i powołujący Komitet Organizacyjny. Do udziału w tej uroczystości serdecznie zapraszam przedstawicieli wszystkich parafii naszej diecezji – zarówno duchownych, jak i wiernych świeckich – aby od samego początku Kongres stał się wspólnym dziełem całego Kościoła diecezjalnego.
Pragnę, abyśmy razem przemierzali drogi współczesnego świata, niosąc jego pytania, niepokoje i nadzieje, a zarazem pozwalając Chrystusowi iść z nami. Niech u kresu tej wędrówki każdy z nas będzie mógł powtórzyć za uczniami z Emaus: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze?”. Niech nasze serca na nowo zapłoną wiarą, nadzieją i miłością oraz napełnią się żywą obecnością Pana, który daje się rozpoznać przy łamaniu chleba.
Całe to eucharystyczne pielgrzymowanie zawierzam szczególnej opiece Matki Bożej Zwycięskiej, Patronki Diecezji Warszawsko-Praskiej, św. Józefa, Opiekuna Kościoła Świętego, oraz wszystkim patronom, których obraliśmy na przewodników i orędowników naszego Kongresu.
Z błogosławieństwem
+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko–Praski